Geachte liefhebbers van moderne cultuuruitingen,

Het is weer zover, het negende Sonic Acts festival 2003 voor elektronisch beeld en geluid komt er weer aan. Het festival richt zijn schijnwerpers dit jaar op gecomponeerd licht in de gearticuleerde ruimte onder de titel:

SONIC LIGHT 2003

Paradiso en de balie, 13 t/m 23 februari 2003

Het is een onwaarschijnlijk, groot en ontzagwekkend programma geworden, uiteraard ben ik nog enthousiaster over de filmprogrammering van Joost Rekveld en Erwin van Ďt Hart. Schrik niet van de hoeveelheid tekst (9 paginaís), wat u hier aantreft is een korte samenvatting, maar wel de langste die u van mij zult ontvangen. Print het uit, en lees het rustig doorÖ

Groeten, trala lal al allah, Kees Brienen

(geen electronische uitnodigingen meer, reply met unsubscribe)


SONIC LIGHT 2003

Van donderdag 13 tot en met zondag 23 februari 2003 vindt in Paradiso en de balie de negende editie plaats van het Sonic Acts festival onder de naam Sonic Light 2003. Het festival omvat een weekprogramma met filmvertoningen, een driedaagse conferentie, een kleine expositie en twee avonden 'Sonic Light Box'; live muziek en lichtprojecties in een speciaal daarvoor ontworpen environment. Het centrale thema van het festival is de fascinatie van kunstenaars voor de mogelijkheid licht en ruimte op een muzikale wijze vorm te geven.

Het visioen van een 'muziek voor het oog' is al eeuwenoud en vormt een belangrijke onderstroom in de recente geschiedenis van kunst en nieuwe media: van het bouwen van de eerste kleurorgels, lichtsculpturen en het eerste gebruik van gekleurd theaterlicht, via de abstracte animatiefilm en synthetische videobeelden tot het ontwerpen van interactieve software die beeld en geluid genereert. Het idee van een muzikale lichtkunst die getoond zou moeten worden in een speciaal daarvoor ontworpen omgeving wordt steeds opnieuw actueel als er een nieuw beeldmedium aan de horizon verschijnt. Met de huidige generatie computerkunstenaars is er een nieuw type visuele muziek aan het ontstaan die live uitgevoerd kan worden of die speciaal voor het internet gemaakt wordt.

Deze 'lichtenvironments' zijn ondenkbaar zonder een ruimtelijke vorm van muziek. De droom van het kunnen componeren en articuleren van een muzikale ruimtelijkheid wordt al eeuwenlang door componisten nagestreefd. Sinds de opkomst van de elektrische geluidsweergave heeft deze droom steeds weer nieuwe technische impulsen gekregen die in de vorm van stereofonie en surround sound ook in de huiskamer zijn doorgedrongen. In de elektronische muziek is het mogelijk ook de ruimtelijke eigenschappen van de klank te componeren door te werken met quadrofonische, hexafonische (Boulez), octofonische (Stockhausen) en dodecafonische (Humon) luidsprekeropstellingen. Met recente initiatieven als de Recombinant media labs van Naut Humon wordt de nieuwe generatie geluidskunstenaars en producers van experimentele elektronische muziek gestimuleerd de verschillende mogelijkheden van een nieuwe ruimtelijke muziek verder te onderzoeken.


Programmaoverzicht:

OpFilm-programma:

Het festival begint met een week van film- en videopresentaties in cinema de balie, van 13 februari doorlopend tot en met 23 februari. In dit programma wordt aandacht besteed aan vier thema's: de abstracte film van na de oorlog, de vroege experimenten met elektronisch opgewekte videobeelden, de relatie tussen film en kinetische kunst en - tot slot - twee science fictionfilms die voor een groot publiek zijn gemaakt en waarvoor de special effects zijn verzorgd door twee grote namen uit de geschiedenis van de abstracte film: Oskar Fischinger en Jordan Belson.

ŗ In het filmprogramma besteden we met vier filmprogramma's uitgebreid aandacht aan het werk van vier filmmakers die zich vrijwel hun hele leven hebben bezig gehouden met het maken van abstracte films. Hun werk kan gezien worden als het hoogtepunt van een traditie die begon met de 'absolute film' uit de jaren dertig.

†††- Jim Davis was oorspronkelijk schilder en raakte meer en meer geÔnteresseerd in het direct werken met bewegende beelden. Rond 1945 gaf hij voor intimi 'lichtconcerten' met licht dat reflecteerde via gekleurde plastic vormen en kwam tot de conclusie dat de complexe en organische projecties die dat opleverde het meest tot zijn recht zouden komen op film. Hij maakte een twintigtal abstracte films tot zijn dood in 1972, films die volgens hem raakten aan het 'nog niet ontdekte potentieel van de menselijke verbeelding'.

†††- Jordan Belson maakte zijn meest gearticuleerde werk tussen 1964 en 1973, een periode waarin hij een serie van negen films maakte die nauw op elkaar aansluiten. Deze films bestaan uit wolkige, amorfe, waanzinnig rijk gedetailleerde beelden die op een non-verbale manier toch bijna verhalend lijken te worden. De beelden roepen associaties op met interstellaire of juist microscopische processen en werden door Belson zelf gezien als visualisaties van zijn eigen mentale toestanden.

†††- Stan Brakhage is de meest bekende en meest productieve experimentele filmmaker, een selectie uit zijn meer dan 500 films werd afgelopen jaar vertoond op het International Filmfestival Rotterdam waar hij 'filmmaker in focus' was. Het denken over en direct werken met licht is de kern van zijn werk. Brakhage refereert in dit verband aan middeleeuwse theorieŽn over licht als scheppende energie. Brakhage droeg zijn film 'The Text of Light' op aan Jim Davis die hij erg bewonderde, en was zich bij het maken van deze film steeds bewust van de verwantschappen en verschillen tussen zijn werkwijze en die van Jordan Belson.

†††- John en James Whitney waren twee broers, John oorspronkelijk componist en James oorspronkelijk schilder. In de jaren veertig stortten ze zich op het maken van abstracte films, geÔnspireerd door het werk van Oskar Fischinger. Na vijf 'Abstract Film Excercises' die ze samen maakten, ging ieder zijn eigen weg; John werd een pionier in computeranimatie en ontwikkelde zijn eigen theorieŽn over hoe beeld en geluid op een samenhangende manier d.m.v. de computer te genereren. James werd zenboeddhist en maakte in een periode van twintig jaar nog een vijftal abstracte films die ongehoord origineel, complex en mooi zijn.

ŗ In het tweede onderdeel van het OpFilm-programma geven we in een tweetal programma's een overzicht van videowerk dat is gemaakt door middel van 'direct videosynthesis'. Videosynthese is het maken van beelden door direct het elektronische signaal op te wekken dat door een beeldbuis zichtbaar gemaakt wordt. Hiervoor werden speciale videosynthesizers ontwikkeld, hoofdzakelijk in experimentele televisiestudio's waar onderzoek werd gedaan naar nieuwe vormen van televisie. Bij een groot deel van de makers van dit type werk was een belangrijk aspect ervan dat het een 'live' kunstvorm was; hun droom was om als een muzikant live beelden te 'spelen' die dan direct zouden worden uitgezonden.

†††††- Eťn van de pioniers op dit gebied was Eric Siegel, die eind jaren zestig zijn eigen apparatuur bouwde en daar o.a. dit over schreef: "It is the instrument of the New Television; the growing tendency of more artistic abstract television performed by beautiful enchanting people. Where conventional television seeks to inform and entertain the New Television will be engaged in expanding people's consciousness and providing a way for constructive meditation."

†††††- Het programma zal naast Siegel's werk speciaal ingaan op het werk van Steven Beck en Dan Sandin. Steven Beck bouwde midden jaren zeventig voor het 'National Centre for Experiments in Television' in San Fransisco zijn 'Direct Video Synthesizer' en maakte er een tiental videowerken mee. Dan Sandin ontwikkelde in Chicago zijn 'Sandin Image Processor', een modulair apparaat waarvan hij alle bouwtekeningen openbaar maakte zodat het door zoveel mogelijk mensen gebouwd kon worden. In het programma verder ook aandacht voor het werk van Steina en Woody Vasulka, Bill Etra, Skip Sweeney en Matthew Schlanger.

ŗ We gaan in op de relatie tussen abstracte film en kinetische kunst door een overzicht te geven van het werk van twee zeer verschillende kunstenaars die zich allebei bewogen op het grensvlak tussen film en kinetisch environment.

†††- Jud Yalkut maakte vanaf 1965 een paar jaar lang deel uit van het Amerikaanse collectief USCO, een groep kunstenaars en technici die performances hielden en environments bouwden met kinetische lichtsculpturen en projecties. Een aantal films die Yalkut naar aanleiding hiervan maakte zijn abstracte films waarin de kinetische machines en projecties voorkomen als visueel materiaal. Andere films zijn meer documentair en geven een beeld van de underground waarin USCO zich bewoog.

†††- Nicolas SchŲffer was een pionier op het gebied van de kinetische kunst en Ďcybernetische kunst'. Hij is ťťn van de eerste kunstenaars die interactieve werken maakte en ontwierp een groot aantal plannen voor kinetische sculpturen en lichtenvironments in de openbare ruimte, waarvan er een aantal ook inderdaad zijn uitgevoerd. In samenwerking met diverse filmmakers maakte hij een aantal films op basis van de schaduwen en projecties van zijn machines. Ook maakte hij een aantal vroege experimentele videowerken voor de franse televisie.

ŗ Tijdens de conferentie en de 'Sonic Light Box' zullen er in cinema de balie twee science-fiction films worden vertoond waaraan is meegewerkt door twee kernfiguren uit de geschiedenis van de abstracte film.

†††††- 'The Right Stuff' (1983) van Philip Kaufman bevat special effects die voor de film zijn gemaakt door Jordan Belson.

†††††- 'The Time Travellers' (1964) van Ib Melchior is een speciale plaats ingeruimd voor de 'Lumigraph' van Oskar Fischinger, een erg elegant low-tech instrument waarmee licht 'live' gespeeld kan worden.


Sonic Light conference: (wijzigingen onder voorbehoud):

Op 21, 22 en 23 februari zal in de balie de conferentie plaats vinden die deel uitmaakt van Sonic Light. Het onderwerp van de Sonic Acts conferentie vorig jaar was 'The Art of Programming', dit jaar is het onderwerp 'Composing Light, Articulating Space'. De conferentie geeft een breed overzicht van de kunst van het 'gecomponeerde licht': het in tijd vormgeven van licht en kleur op een manier die vergelijkbaar is met de manier waarop geluid vorm krijgt in muziek. Een groot deel van de conferentie bestaat uit werkpresentaties door kunstenaars die uitleg geven over de achtergronden van hun werk, over de technieken die ze gebruiken en al of niet hebben uitgevonden en die fragmenten van hun werk laten zien. Een ander deel van de conferentie bestaat uit meer theoretische en historische presentaties die de huidige
ontwikkelingen in een bredere context plaatsen.

Fred Collopy en Pascal Rousseau. Het werk van de vroegste pioniers van de lichtkunst zal aan de orde komen in de lezingen van Fred Collopy en Pascal Rousseau. Zij zullen ingaan op het werk van o.a. Bainbridge Bishop, Alexander Wallace Rimington, Mary Hallock-Greenewalt en Thomas Wilfred; bevlogen uitvinders/kunstenaars die actief waren in de periode tussen 1860 en 1940. In zijn lezing zal Fred Collopy de nadruk leggen op de bijdrage van schilders aan de ideevorming over een mogelijke kunst van licht. Hij zal hierbij de ideeŽn bespreken van o.a. Leopold Survage, Morgan Russell, Stanton Macdonald Wright, Paul Klee, Gyorgy Kepes, Piet Mondriaan en Laszlo Moholy-Nagy. Pascal Rousseau zal deze vroege geschiedenis van lichtkunst vooral benaderen door parallellen te trekken tussen de mystiek-religieuze motivaties van de vroegste lichtkunstenaars, de politieke aspecten van de avant-garde in de jaren twintig en van de happenings en environments in de jaren zestig tot de nieuwe nadruk op collectiviteit in de lounge- fenomenen van nu.

Frans Evers zal het idee van gecomponeerd licht benaderen vanuit de geschiedenis van het psychologisch onderzoek naar synesthesie. Een eerste onderscheid tussen de verschillende kunstvormen wordt veelal gemaakt op basis van het specifieke zintuig waaraan zij appelleren oog, oor, smaak of geur. Het onderzoek naar synesthesie is het onderzoek naar de wederzijdse beÔnvloeding van de diverse zintuigen, naar de plek in het menselijk waarnemingssysteem waar de zintuigen samenkomen.

Op de conferentie zullen ook een aantal presentaties worden gegeven waarbij meer in detail wordt ingegaan op het werk van een aantal historische lichtkunstenaars.

Peter Stasny zal een lezing geven over het werk van Ludwig Hirschfeld-Mack, docent aan het Bauhaus die in de jaren twintig zijn 'Reflektorische FarblichtSpiele' ontwikkelde. Dit is een soort lichtshow met behulp van een aantal lichtbronnen en sjablonen die geopend en gesloten kunnen worden. Hirschfeld-Mack ontwierp een gedetailleerde vorm van notatie en componeerde een aantal 'Kleursonatines'. Deze zullen op zondagavond worden uitgevoerd in de grote zaal van de balie.

Robert Haller zal ingaan op de achtergronden en verwantschappen tussen het werk van Jim Davis, Stan Brakhage en Jordan Belson. Hij zal hierbij vooral aandacht besteden aan de fascinatie die deze drie makers hadden voor licht en de moderne deeltjesfysica.

Michael Whitney zal uitleg geven over de compositorische ideeŽn van zijn vader John Whitney. Deze was een bijzonder invloedrijk pionier op het gebied van de computeranimatie en had zeer uitgewerkte toekomstvisioenen over de mogelijkheden om beeld en geluid op een zinvol samenhangende manier te genereren met de computer.

Een aantal kunstenaars zullen vertellen over de technieken die zij ontwikkelden om live abstracte beelden en projecties te kunnen 'spelen'.

Michael Scroggins zal een overzicht geven van zijn bijna dertig jaar omspannende loopbaan in het werken met real-time geÔmproviseerde beelden. Hij zal fragmenten vertonen van zijn werk met live lichtshows en vloeistofprojecties in de jaren zestig, zijn werk met videosynthesizers in de jaren zeventig en videomixers in de jaren tachtig tot zijn meest recente werk in interactieve abstracte virtual reality.

Benton Bainbridge zal een demonstratie geven van zijn low-tech versie van videosynthese. Hij zal ingaan op zijn fascinatie voor de pioniers van de videosynthese en zal fragmenten laten zien van zijn installatiewerk en zijn werk als vj.

Fred Collopy zal het ontwerp bespreken van zijn programma 'Imager', een computerprogramma dat hij heeft ontworpen en waar hij live voorstellingen van abstracte animaties mee geeft. Dit programma is modulair en is gebaseerd op het manipuleren van vorm, kleur en beweging.

Golan Levin zal ingaan op de achtergronden van het ontwerp van de interface voor zijn 'Audiovisual Environment Suite', een prachtige verzameling beeldprogramma's die live bestuurd kunnen worden. Hij zal ingaan op de door hem gebruikte metafoor van een
'onuitputbare, oneindig varieerbare en tijdgebaseerde substantie die door gebaren geschapen, gemanipuleerd en weer verwijderd kan worden'.

Chris Casady en Peter Luining zullen fragmenten laten zien van hun web-based werk. Chris Casady is een traditioneel geschoolde animator die abstracte animaties maakt voor het web. Bij wijze van experiment, hommage en statement maakte hij een controversiŽle 'flash'-versie van een film van Oskar Fischinger. Peter Luining zal zijn abstracte audiovisuele 'weblets' laten zien, kleine en ingenieuze programma's waarin met de muis abstracte vormen in
beweging gezet kunnen worden die geluid maken. Ook zal hij zijn werk met 'multi- user-interfaces' laten zien en zal hij een preview geven van zijn 'Sonic Browser', een webbrowser die elke willekeurige internetpagina omzet in kleur en toon.
††
Een drietal kunstenaars zal hun werk toelichten dat vooral ruimtelijk van aard is.

Earl Reiback zal een overzicht geven van zijn 'lumia'-werk dat nu veertig jaar omspant. Reiback was van oorsprong kernfysicus maar koos voor zijn lichtkunst na de enthousiaste reacties op zijn eerste lichtsculpturen. Zijn werk heeft een plaats in vele musea in vooral Amerika en maakte ook deel uit van de projecties in The Electric Circus, de eerste discotheek in de geschiedenis.

Paul Friedlander zal vertellen over de principes achter zijn lichtsculpturen, monumentale en tegelijk gewichtloze driedimensionale vormen van licht.

Seth Riskin zal vertellen over zijn ideeŽn over de 'antropologie van licht' en hoe hij die toepast in zijn 'Light Dance' performances. Hij bevestigt speciaal ontwikkelde lichtbronnen en projectoren aan zijn ledematen en omringt zo de toeschouwers met een 'vloeibare architectuur van licht'.

TIMING:

21 februari 2003

13.00 h
Fred Collopy - The Contributions of Painters to the Development of Visual Music
Earl Reiback - My Work in Lumia
Seth Riskin - Light Dance

16.00 h
Michael Scroggins - Absolute Animation Through Improvisation
Golan Levin - Interface Metaphors for Audiovisual Performance Systems

20.00 h
Robert Haller - Cosmic Concepts in the Films of Jordan Belson (with films)

22 februari 2003

13.00 h
Frans Evers - Synaesthesia and the Unity of the Arts
Michael Whitney - Compositional Concepts in the Films of John Whitney
Paul Friedlander - 3-D Light Forms

16.00 h
Chris Casady - Abstract Animation for the Web
Benton Bainbridge - Try This at Home: Analog Video Synthesis

23 februari 2003

13.00 h
Pascal Rousseau - Light Experiments in the Beginnings of Abstraction.
An archeology of participative Art
Peter Stasny - The Farblichtspiele of Hirschfeld-Mack
Jim Wiseman - My Work with Videosynthesizers (onder voorbehoud!)

16.00 h
Fred Collopy - An Instrument for Performing Real-time Abstract Animations
Peter Luining - Sonic Browsing


Sonic Light Box:

Het avond- en nachtprogramma van Sonic Light vindt op 21, 22 en 23 februari plaats in Paradiso. Voor de gelegenheid wordt de grote zaal van Paradiso getransformeerd in een 'Sonic Light Box', een ruimte naar een ontwerp van Robin Deirkauf in de vorm van een geŽxplodeerde kubus. Op de zes vlakken rondom, onder en boven zullen projecties en licht te zien zijn. Het muziekprogramma zal zich niet op het podium afspelen maar zal ten gehore worden gebracht via een ruimtelijke luidsprekeropstelling. Het publiek is omgeven door zes onafhankelijke luidsprekers op de grond en zes onafhankelijke luidsprekers aan het plafond, waardoor zowel de ruimtelijke ervaring van klank als die van beeld in de 'Sonic Light Box' componeerbaar zijn. De programmering van de avonden is niet simpelweg een opeenvolging van een aantal optredens volgens een 'festivalrooster', maar is modulair opgezet. We hebben de door ons uitgenodigde artiesten gevraagd om een aantal korte optredens te geven in plaats van ťťn lange set te spelen. Ook hebben we ze gevraagd verschillende samenwerkingen aan te gaan.

Zoals gebruikelijk tijdens Sonic Acts is het programma aan het begin van de avond meer gericht op een specifiek geÔnteresseerd kunstpubliek en transformeert het rond middernacht naar een meer dansgeoriŽnteerde programmering. In het programma komt dit tot uitdrukking in een breed aanbod aan uitgenodigde artiesten, van gerenommeerde componisten als Amacher tot jonge honden als 'Venetian Snares', van projecties van Oskar Fischinger en Earl Reiback tot improvisaties door Golan Levin en Benton Bainbridge.

Op 21 februari volgt er na de conferentie en de filmpresentatie in de balie een kort maar krachtig openingsprogramma in Paradiso van 23:00 tot 1:00. Daarna is er een feestelijke voortzetting met het vaste Paradiso-programma Club Paradiso. Op 22 februari vindt de Sonic Light Box plaats van 20:30 tot 4:00 en op 23 februari van 20:30 tot 3:00.

In de avond en nacht zijn er optredens van onder andere:

Yasunao Tone zal op Sonic Light 'Molecular Music' uitvoeren. De performance maakt gebruik van licht-sensoren die op het projectiescherm bevestigd zijn. De hoeveelheid licht die op de sensoren valt stuurt de toonhoogte van verschillende toongeneratoren aan. Traditionele Chinese en Japanse geschriften worden vertaald in geluid.

Seth Riskin zal een aantal korte 'Light dance' performances doen. Dit zijn geluidloze, 'ruimte-definiŽrende voorstellingen van lichtfenomenen die door lichaamsbewegingen worden gearticuleerd.' Riskin bevestigt speciaal door hem ontwikkelde lichtbronnen en projectoren op zijn ledematen. Het licht wat hij voortbrengt gaat zo een relatie aan met de architectuur van de ruimte.

Maryanne Amacher speelt met onze waarneming van beeld en geluid. Onze zintuigen worden het instrument dat bespeeld wordt door middel van de klinkende speakers en de geprojecteerde beelden.

Golan Levin zal een aantal voorstellingen geven met zijn 'Audiovisual Environment Suite'. Dit is een verzameling door hem geschreven computerprogramma's waarmee hij met gebaren zeer complexe real-time animaties in beeld en geluid kan voortbrengen.

Ikue Mori begeeft zich op het tussen gebied van geÔmproviseerde muziek en pure klank. Ze verkreeg bekendheid met de groep DNA en daarna met TOHBAN DJAN. Ondertussen geeft ze vaak soloperformances. Op Sonic Light wordt er een twaalf speaker compositie van haar uitgevoerd en zal ze daarnaast een solo-optreden geven.

Benton Bainbridge verspilde zijn jeugd door te spelen met vuur, voedsel en elektronica en bouwt op deze ervaringen voort door low tech visuele verschijnselen te scheppen voor verspreiding op podia, tapes en digitale media. Hij was de oprichter van een aantal videoperformance collectieven in New York, zoals 77 Hz en The Poool. Hij heeft met veel mensen samengewerkt, waaronder Bill Etra en David Linton's UnityGain.

Francisco Lopez gebruikt eigen geluidsopnames als uitgangspunt voor zijn performances. Het gaat hem bij de opnames niet om de herkenbaarheid van het geluid maar juist om het klankkarakter op zich. Zijn optreden zal plaatsvinden in het donker waarbij mensen een blinddoek uitgereikt krijgen.

Peter Luining kreeg zijn eerste internationale bekendheid met zijn werk 'clickclub' dat hij in 1999 presenteerde op de Transmediale in Berlijn. Door zijn gebruik van geluid leverde dit hem de bijnaam 'next generation superbad' op. Sinds 1997 evolueert zijn werk naar een toenemend minimalisme waarbij hij zijn onderzoek naar de dynamica van het net voortzet. Remko Scha, Nederlands professor in de computerkunsten merkte naar aanleiding van een van Luinings presentaties op: 'als Mondriaan nog zou leven, is dit wat hij nu zou doen.'

Scott Arford onderzoekt wat er gebeurt als beeld als geluid opgevat wordt en geluid als beeld. Op Sonic Light zal hij een performance geven waarbij het videobeeld gecomponeerd is op grond van het klinkende karakter van het video signaal.

Earl Reiback zal onder voorbehoud een reconstructie laten zien van zijn Polaroid projecties zoals hij die in de jaren zestig maakte voor 'The Electric Circus'. Ook zal hij een 'Sound Responsive Lumia' lichtobject laten zien.

Richard Devine eindelijk op Sonic Acts. Hij is gevraagd om speciaal voor Sonic Light een twaalf speaker compositie te maken. Zijn muziek refereert aan de experimentele techno maar is zo virtuoos dat het herhalende karakter vaak ver te zoeken is.

Michael Scroggins zal een selectie uit zijn 'immersive' videowerk laten zien zoals hij dat in zijn abstracte virtual reality-omgevingen toepast.

Otto von Schirach maakt een vorm van experimentele techno die bijna cartoonesk van karakter is. Ook hij zal speciaal voor Sonic Light een twaalf speaker compositie maken.

Van Oskar Fischinger en andere historische lichtkunstenaars zullen bij wijze van intermezzi films worden vertoond.

Venetian Snares: Aaron Funk van Venetian Snares maakt een uiterst complexe vorm van hardcore jungle/noise. Geen enkel moment blijft de muziek gelijk. Je wordt permanent op het verkeerde been geplaatst. Voor Sonic Light zal het een permanente dans worden over de speakers.

Olivia Block maakt klankcomposities waarbij je het gevoel hebt niet naar geluid te luisteren maar eerder in het klinkende object plaatsgenomen te hebben.

Van studenten van de interfaculteit Beeld en Geluid zullen diverse installaties en lumineuze interventies te zien zijn.


Credits:

Het programma is samengesteld door de Sonic Acts redactie met filmmaker Joost Rekveld als eindverantwoordelijke voor de conferentie en het visuele deel van het festival, geluidskunstenaars Edwin van der Heide en Remco de Jong als eindverantwoordelijken voor de muziekprogrammering en met festivalcoŲrdinator Lucas van der Velden.
Het programma is tot stand gekomen in samenwerking met Erwin van 't Hart van cinema de balie, Larry Cuba van het iotaCenter in Los Angeles en Naut Humon's Recombinant media labs in San Francisco.

Sonic Light 2003 is een coproductie van Paradiso, de Interfaculteit Beeld en Geluid van het Koninklijk Conservatorium en de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag en de balie. Het festival wordt geproduceerd door het Sonic Acts team dat tevens de postproductie van het festival verzorgt; Robin Deirkauf, Jolanda van Dijk, Kasper van der Horst, Arnold Hoogerwerf, Gideon Kiers en Jan Peter van der Wenden. Het conferentieboek met cd en dvd zal na afloop worden uitgegeven door Sonic Acts Press in samenwerking met uitgeverij de balie.

Sonic Light 2003
Data: 13 tot 23 Februari 2003
Locatities: Paradiso en de balie (www.paradiso.nl / www.balie.nl),
Amsterdam, Nederland
www.sonicacts.com